Het scholingsgeld is verplaatst, niet verdwenen

Het STAP-budget is per 1 januari 2024 gestopt en komt niet terug. Voor opleiders die een deel van hun omzet uit individuele deelnemers haalden, was dat een harde knip. De vraag die sindsdien op tafel ligt is niet of er nog scholingsgeld is, maar wie er tegenwoordig over gaat.

Het antwoord is: niet langer de deelnemer zelf. Het geld voor scholing is grotendeels verschoven naar partijen die er een eigen belang bij hebben. Dat verandert wie je moet overtuigen.

Vier routes die nu wel lopen

De werkgever, met SLIM als hefboom. De stimuleringsregeling leren en ontwikkelen in mkb-ondernemingen betaalt 60 procent van de kosten van activiteiten die leren in het bedrijf organiseren, met een maximum van 24.999 euro voor een individuele mkb-onderneming. Belangrijk voor opleiders: SLIM is geen cursusbon. De regeling betaalt vooral het opzetten van ontwikkelplannen, loopbaanadvies en ontwikkelgesprekken. Wie dat soort trajecten kan leveren, verkoopt aan een werkgever die 40 procent zelf bijlegt. Zie ook SLIM-tijdvak sluit maandag om vijf uur.

Sectorale opleidings- en ontwikkelingsfondsen. Deze O&O-fondsen zijn opgericht op grond van cao-afspraken tussen werkgevers- en werknemersorganisaties. Ze worden gevoed door een premie over de loonsom en betalen scholing binnen hun sector. In grote sectoren zoals bouw en metaal en techniek zitten de meeste middelen. Voor een opleider is dit de minst zichtbare en vaak de meest bereikbare geldstroom: de fondsen hebben regelingen, voorwaarden en soms een lijst met erkende aanbieders.

Het UWV. Voor werkzoekenden met een uitkering bestaan scholingsregelingen die gericht zijn op omscholing naar beroepen waar krapte is. De adviseur werk van het UWV beoordeelt of de opleiding bij de kandidaat past en of die de baankans vergroot. Aanbieders komen hier binnen via aansluiting op kansrijke beroepen, niet via marketing richting de deelnemer.

Het levenlanglerenkrediet via DUO. Geen subsidie maar een lening tegen een lage rente, voor wie zelf een erkende opleiding wil betalen. Het bestaat, maar het is een lening en dat is voor de meeste deelnemers een wezenlijk ander gesprek dan een tegoed dat ze mogen opmaken.

Waarom het verkoopverhaal moet veranderen

Onder STAP verkocht je aan iemand die geld had gekregen en het wilde besteden. Nu verkoop je aan iemand die geld beheert en zich moet verantwoorden. Dat vraagt om andere argumenten: rendement op de investering, aansluiting op functieprofielen, aantoonbare afronding en steeds vaker een niveau-aanduiding waarmee de inkoper kan uitleggen wat een deelnemer aan het eind kan.

Precies daar zit de reden dat inschaling en erkenning aan belang winnen. Een opleider die kan laten zien op welk niveau een kwalificatie zit, maakt het een inkoper makkelijker om het besluit te verdedigen. Daarover schreven we in wat een NLQF-inschaling een opleider oplevert.

De onvermijdelijke kanttekening

Regelingen veranderen, plafonds raken op en tijdvakken schuiven. Wat hierboven staat is de stand van dit jaar, geen belofte voor volgend jaar. Het kabinet werkt aan een nieuwe koers voor leren en ontwikkelen waarin op termijn iets van individuele leerrechten zou moeten ontstaan, maar dat is beleid in wording en geen regeling waarop je nu kunt begroten. Wie zijn aanbod bouwt op één geldstroom, herhaalt de fout die na 2023 pijn deed.